คิดถึงพวกแกมากน่ะ 6.2 ของพวกเราแยกย้ายกันไปแล้วสิน่ะ

 

                                                           >>>    แต่ที่แน่จัยก้อคือ พวกเราจะคิดถึงกันเสมอน่ะ รักพวกแกมากๆ

 

                  พวกเราอยุ่มหาลัยกันแล้วสิน่ะ   < มหาลัย>       ไม่รู้ว่าชีวิตในรั้วมหาลัยจะเปนยังงัยน่ะ 

 

                                                        .....ขอให้พวกแกดูแลตัวเองให้ดี ๆ น่ะ     ตั้งใจเรียนล่ะ  

                    

                            ถึงแม้ว่าในปีนี้บางคนจะไม่สมหวังน่ะ  ไม่เปนรัยเพื่อน  ปีหน้าเว่ย เอาใหม่ๆ สุ้ๆๆๆๆ 

            

               เราคิดว่ามันไม่มีอารัยสายไปหรอกน่ะ ขอให้กำลังใจเพื่อนๆทุกคน รวมทั้งตัวเราด้วยน่ะ ....มีเพลงมาฝาก

 

                                              แม่งพอรู้ผลเปิดวิทยุมา  เพลงนี้ขึ้นมาเฉยเรย  โคตรโดนอ่ะ

 

 

                                 เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน
                             จนบางครั้งคนเรา ไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
                           ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่
                                   จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน

เพราะชีวิต คือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน

* อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล
จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว

เพราะชีวิต คือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

 

 

เธอ...คือ คนที่ฉันคุยด้วยแล้วสบายใจ
เธอ...คือ คนที่ฉันรัก

เธอ...คือ คนที่ฉันนึกถึงคนแรกเมื่อยามมีปัญหา ท้อแท้ และหมดหวัง

เธอ...คือ คนที่ฉันต้องการที่จะเล่าสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับฉันให้ฟัง

แต่เธอ...เธอ เธอรู้ไหมว่าฉันรักเธอ

แต่เธอ...เธอ เธอคงไม่รู้ว่าทำไมฉันจึงชอบโทรหาเธอ

และก็เป็นเพราะเธอ...ที่ทำให้ฉันได้รู้ว่าการที่จะรักใครสักคนไม่จำเป็นต้องได้ครอบครองเสมอไป แค่เพียงคนๆหนึ่งที่อยู่บนโลกนี้คอยมองดูเธออย่างห่างๆ มีความหวังดี และความห่วงใยให้กับเธอเท่านี้ก็พอใจแล้ว

เปรียบเสมือนน้ำแข็งกับน้ำแดง ถ้าน้ำแดงไม่ใส่น้ำแข็งน้ำแดงก็จะคงความหวานตลอดไป แต่เมื่อไรเอาน้ำแข็งใส่น้ำแดง น้ำแดงก็จะเริ่มเปลี่ยนสีจางลง ยิ่งสีน้ำแดงจางลงเท่าไหร่ ความหวานของน้ำแดงก็ยิ่งลดลง

น้ำแดง คือ ความรัก ความหวังดี และความห่วงใย

สีน้ำแดง คือ ความสัมพันธ์ฉันและเธอ

น้ำแข็ง คือ ความใกล้ชิด สนิทสนม

ถ้าฉันยิ่งใส่น้ำแข็งลงไปมากเท่าไหร่ ความรัก และความสัมพันธ์ฉันและเธอคงเปลี่ยนไปแน่ คนอื่นมักจะใส่น้ำแข็งลงในน้ำแดงเสมอ เพื่อให้น้ำแดงหวานและเย็นชื่นใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปความหวานของน้ำแดง และสี มันจะเริ่มเปลี่ยนไป

ฉันจึงไม่กล้าที่จะใส่น้ำแข็งลงไปในน้ำแดง เพราะฉันกลัวและคงทำใจไม่ได้ที่จะต้องเสียเธอไป

ฉันสัญญาว่าฉันจะรักษาน้ำแดงให้คงความหวานแบบนี้ เท่าที่คนๆหนึ่งจะทำได้